Patron

Jan III Sobieski, król polski w latach 1674 – 1696, był znakomitym wodzem, wielkim erudytą i miłośnikiem sztuki. Dbał o wszechstronny rozwój własnej osobowości: ducha, umysłu, woli i ciała.

Urodził się 17 sierpnia 1629 roku w Olesku jako syn Jakuba i Zofii Teofili z Daniłowiczów.

Pierwsze kroki stawiał młody Sobieski pod bacznym okiem rodziców, postępując zgodnie z instrukcją wychowawczą ojca: „Nauka wszędzie człowieka zdobi – i na wojnie, i u dworu, i doma”.

Zimą 1640 roku Jan wraz z bratem Markiem rozpoczął swą edukację w Kolegium Nowodworskiego w Krakowie. Uczył się tam między innymi języków obcych, historii starożytnej, poznawał dzieje Polski i aktualne problemy państwa. Po trzech latach obaj bracia zaczęli uczęszczać na Wydział Filozoficzny Uniwersytetu Krakowskiego. Na początku roku 1646 wyruszyli w podróż po zachodniej Europie. Odwiedzili Francję, Niemcy, Niderlandy, Anglię. Przebywając zagranicą do roku 1647, pogłębiali znajomość języków obcych i historii, ale także doskonalili jazdę konną i szermierkę. Wracając do Polski w roku 1648 miał już Jan Sobieski wstępne przygotowanie teoretyczne do działalności wojskowej. Karierę w wojsku rozpoczął podczas bitwy pod Zborowem (1649), dwa lata później pod Beresteczkiem został ciężko ranny. W kolejnym roku zginął jego ukochany brat Marek.

W czasie rokoszu Lubomirskiego Jan Sobieski wspierał króla Jana Kazimierza. W 1665 r. został marszałkiem wielkim koronnym, a rok później hetmanem polnym koronnym. W  1668 r. otrzymał hetmaństwo wielkie koronne. Dowodził wojskami polskimi pod Podhajcami i Chocimiem. 16 maja 1674 r. szlachta zebrana na elekcji wybrała swym królem człowieka, który jej zdaniem ucieleśniał wszystkie zalety Sarmaty. W pierwszym okresie swych rządów Jan III dążył do odzyskania Prus Książęcych i zawarcia pokoju z Turcją. Był wprawnym politykiem, któremu zależało na wielkości Rzeczypospolitej. W marcu 1683 r. Sobieski zawarł przymierze z cesarzem Leopoldem I zwrócone przeciw Turcji. Wywiązując się ze swych traktatowych zobowiązań, król na czele armii udał się na odsiecz Wiedniowi. W 1684 r. Rzeczpospolita wstąpiła do Ligi Świętej - przymierza antytureckiego. Za panowania Jana III Sobieskiego zawarto ostateczny pokój z Rosją.

Życie króla Jana III Sobieskiego to nie tylko wielkie bitwy, polityka i sprawy państwa. Jego ogromną miłością była Maria Kazimiera d’Arequien – Marysieńka, z którą w 1665 r. zawarł związek małżeński. W czasie rozstań z ukochaną żoną, głównie w latach 1665-1683, pisał Listy do Marysieńki. Czytając je dziś, odnajdujemy w ich treści przepiękny świat uczuć i autentycznych przeżyć kochającej się pary.

Czasy rządów króla Jana III Sobieskiego są uważane za okres najświetniejszego rozwoju kultury, która nie pozostawała wówczas bez wpływu z zagranicy. Najlepszym przykładem jest Wilanów, naśladujący architekturę Wersalu.

Jan III Sobieski zmarł 17 czerwca 1696 roku w pałacu wilanowskim. Został pochowany w katedrze na Wawelu.

 

Pieśń o Patronie

 

Dla ojczyzny się narodził

Umysł, serce wielkie miał

W wielu bitwach był zwycięzcą

Dziś się naszym wzorem stał

 

Refren: Mamy króla za patrona

Jan Sobieski z nami jest

Chcemy uczyć się od niego

Z patriotyzmu zdawać test

 

Kochał pałac w Wilanowie

Tam pozostał Jego duch

Marysieńkę swoją wielbił

Nie żałował dla niej słów

 

Refren: Mamy króla za patrona....

 

Dzisiaj gości w naszych murach

Jemu dziś śpiewamy pieśń

Wspominamy Jego czyny

Słuszną mu oddając cześć

 

Refren: Mamy króla za patrona...

 

W szkole silną wolę mamy

Choć pod Wiedeń nie ruszamy

Statuetki i różyczki to nagrody upragnione

Chcesz je zdobyć? – to jest proste

Zapatrz się w Patrona stronę

 

 

Autor słów: Maria Cebula-Basiak

Autor muzyki: Marzena Wasil

© 2017 Gimnzjum Nr 112 im. Króla Jana III Sobieskiego